O projekcie

Projekt przewiduje udostępnienie na wystawie on-line wybranych obiektów z kolekcji doktora Janusza Fiszera. Spuścizna przez lata tworzona przez dr. J. Fiszera zawiera obiekty pochodzące z całego świata i prawdopodobnie jest jedną z większych kolekcji tego rodzaju. Na wyjątkowość zbioru wpływa nie tylko liczba zgromadzonych zabytków – kilkadziesiąt tysięcy obiektów ale również spójność tematyczna i oryginalność. W skład spuścizny wchodzą unikatowe w skali Polski i świata niepublikowane dotąd muzealia o niepodważalnym walorze poznawczym jak i artystycznym. Kolekcja Muzeum UW została powiększona m.in. o bezcenne archiwalia, w tym o kolekcję bulli papieskich, korespondencje monarchów europejskich (m.in. Elżbiety I, królowej Wiktorii, Jerzego VI, Elżbiety II, Napoleona I, Napoleona III, Emanuela III), dokumenty sygnowane przez osoby mające wpływ na historię XX w. (Benito Mussolini, Winston Churchill), prezydentów Stanów Zjednoczonych (takich jak Abraham Lincoln, Thomas Jefferson, Richard Nixon, James Monroe), czy liczący kilka tysięcy obiektów zbiór papierów wartościowych wydawanych na przestrzeni XIX i XX wieku przez światowych potentatów przedsiębiorstw kolejowych, samochodowych, górniczych. Wśród przekazanych zabytków znalazła się także kolekcja kartograficzna z historycznymi mapami ówczesnych kolonii Imperium Brytyjskiego, mapami państw europejskich i afrykańskich. W ramach spuścizny dr Fiszera do Muzeum UW przekazano również bezcenny zbiór XIX i XX-wiecznych fotografii dokumentujących m.in. Egipt w okresie wielkich wykopalisk archeologicznych, życie w koloniach zamorskich, czy brytyjską rodzinę królewską. Pośród innych muzealiów, o jakie wzbogacono zbiory Muzeum UW znajdują się takie obiekty jak kolekcja filatelistyczna, XIX i XX-wieczne ryciny i plany, zabytkowe kałamarze i szkatułki, brytyjskie ordery, kolekcja autografów, czy zaproszenia na koronacje królewskie.

Biogram dr Janusza Fiszera

Dr Janusz Fiszer urodził się 17 marca 1957 r. w Piotrkowie Trybunalskim. Od wczesnych lat szkolnych przejawiał nieprzeciętną ciekawość świata. Był zdolny, inteligentny i pracowity. W trakcie nauki w liceum brał udział w licznych olimpiadach przedmiotowych; wysoka lokata w Ogólnopolskim Finale XVII Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym pozwoliła mu na podjęcie studiów na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego bez konieczności przystępowania do egzaminów wstępnych (1976 r.).

Janusz Fiszer

Janusz Fiszer

Przez cały okres studiów wykazywał się dużym zaangażowaniem w życie społeczności uczelni: m.in. brał udział w Turnieju Wiedzy Politycznej „Politykus”, w którym w 1979 r. zajął I miejsce w finale środowiskowym w Warszawie, a następnie, wraz reprezentacją Warszawy, IV miejsce w finale ogólnopolskim. W 1979 r. wstąpił do Zrzeszenia Prawników Polskich, brał udział w pracach Koła ZPP na Wydziale Prawa, także był członkiem Centralnej Komisji Organizacyjnej Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym (1976-1978).

W maju 1980 r. przygotował pracę magisterską „Rozwój systemu rachunków bankowych w walutach zagranicznych dla osób fizycznych – krajowców dewizowych”, którą obronił z wyróżnieniem. Wyjątkowo dobra opinia wśród pracowników Uniwersytetu Warszawskiego pozwoliła mu na podjęcie pracy na Wydziale Zarządzania UW w charakterze asystenta stażysty (1980-1981).

W następnych latach kontynuował karierę naukową. W 1982 r. był stypendystą na Uniwersytecie im. Fryderyka Schillera w Jenie (NRD), a w latach 1982-1983 stypendystą Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Kansas (University of Kansas School of Business) w Lawrence w USA. W 1986 r. przebywał na stypendium na Uniwersytecie w Grazu (Austria). W tym samym roku obronił także doktorat z nauk prawnych („Rozwój instytucji reglamentacji dewizowej w prawie polskim w odniesieniu do osób krajowych fizycznych”). W latach 1988-1989 był stypendystą Deutscher Akademischer Austauschdienst (DAAD), następnie, w 1990 r. r. został stypendystą Fundacji Fritza Thyssena (Fritz Thyssen Stiftung) w Ośrodku Międzynarodowego i Zagranicznego Prawa Podatkowego na Uniwersytecie w Monachium (RFN).

W opinii przełożonych uchodził za osobę bardzo pracowitą, rzetelną, o szerokich zainteresowaniach społecznych i politycznych. Uznanie wśród przełożonych i sukcesy na polu naukowym pozwoliły mu na rozwijanie kariery akademickiej na Uniwersytecie Warszawskim znaczonej stanowiskami, kolejno: asystenta (1981-1982), starszego asystenta (1982-1987), adiunkta w Zakładzie Finansowo-Prawnych Problemów Zarządzania przy Katedrze Prawnych Problemów Administracji i Zarządzania (1987-2007) oraz docenta (od 2007 r.).

Ceremonia wręczenia medali pielęgniarkom i pielęgniarzom na dziedzińcu Pałacu Buckingham okres I wojny światowej

Zgromadzenie kobiet pracujących w czasie I wojny światowej, 29 czerwca 1918 r. Pałac Buckingham, Londyn

Dr Janusz Fiszer był lubiany i ceniony przez swoich studentów. Według opinii Samorządu Studentów Wydziału Zarządzania był jednym z czołowych wykładowców na Wydziale m.in. za styl prowadzenia i merytoryczność zajęć. Studenci podkreślali, że bardzo chętnie uczestniczyli w prowadzonych przez niego wykładach i wysoko oceniali wartość przekazywanej im przez Fiszera wiedzy. W latach 1990-2007 Fiszer był promotorem aż 130 prac magisterskich i dyplomowych. Przeciętnie miał od 6 do 10 magistrantów rocznie.

Kariera doktora Fiszera nie ograniczała się wyłącznie do pracy na uczelni. W latach 1990-1991 był ekspertem Sejmowej Komisji Polityki Gospodarczej, Budżetu i Finansów. Rok później został doradcą Ministra Finansów i delegatem Ministerstwa Finansów na posiedzeniach Komitetu Spraw Podatkowych OECD oraz szeregu Grup Roboczych Komitetu. Współnegocjował dziesiątki umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego opodatkowania (z Finlandią, Danią, Cyprem, Singapurem, Zimbabwe, RPA czy też Rumunią i Czechosłowacją).

Na zlecenie Ministerstwa Przekształceń Własnościowych współtworzył projekt ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (wraz z aktami wykonawczymi), konsultował projekty nowej ustawy o funduszach inwestycyjnych i ustawy o funduszach przemysłowych. W latach 1996-2000, na zlecenie Ministerstwa Przemysłu i Handlu, był współautorem rządowego projektu ustawy o giełdach towarowych. Od 1991 r. pełnił także rolę doradcy międzynarodowej kancelarii prawniczej White & Case. W 2012 r. dołączył do grona partnerów PwC. Dwa lata później został wspólnikiem kancelarii GESSEL, z którą był związany przez resztę swojego życia.

Janusz Fiszer wielokrotnie pełnił rolę pełnomocnika procesowego w spornych sprawach podatkowych, głównie w sprawach toczonych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, m.in. w precedensowej sprawie o zwrot od Skarbu Państwa podatku dochodowego wraz z odsetkami (ponad 150 mln zł) do Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej – była to największa tego typu sprawa sądowa w Polsce. Doradzał podczas wielu transakcji fuzji i przejęć w Polsce, zarówno w przypadku spółek publicznych, jak i niepublicznych, m.in. Philip Morris – Krakowskie Zakłady Przemysłu Tytoniowego SA, Pricoa – Business Center Wola, Rolimpex – Constar, Nordea Bank Sweden AB – Bank Komunalny w Gdyni SA, Citibank SA – Bank Handlowy w Warszawie SA, ING Bank NV – Bank Śląski SA, Skanska Europe AB – Exbud SA, Lafarge – ZPG Dolina Nidy, Fortis Bank SA – NV – Dominet SA i Dominet Bank SA. Był współzałożycielem, a następnie prezesem Zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Podatkowego w Polsce, oddziału International Fiscal Association (IFA) oraz członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Planowania Podatkowego (International Tax Planning Association – ITPA).

Sala Tronowa w Pałacu Wielkiego Mistrza (La Valletta Malta)

Sala Tronowa w Pałacu Wielkiego Mistrza (La Valletta Malta)

Uczestniczył w dziesiątkach seminariów i konferencji krajowych oraz zagranicznych związanych z tematyką podatkową i finansową w takich miastach jak Budapeszt (1993), Pretoria (1993), Drezno (1994), Warszawa (1995-2006), Szczecin (1998), Dublin (2001), Londyn (2002-2005). W latach 1994-1995 wykładał na specjalistycznych kursach dotyczących międzynarodowego prawa podatkowego i umów o unikaniu podwójnego opodatkowania organizowanych przez OECD dla pracowników administracji podatkowych państw Europy Środkowo-Wschodniej w Wiedniu (1994), Ankarze (1994, 1995), Kopenhadze (1994, 1995) i Stambule (1995).

Był autorem ponad 1100 publikacji fachowych dotyczących aspektów prawnopodatkowych oraz finansowych, m.in. w takich czasopismach jak „Finanse”, „Państwo i Prawo”, „Monitor Podatkowy”, „Gazeta Prawna”, „Tax News Service”, „East European Business Law”, „European Taxation”, „Intertax”, „Wirtschaft und Recht in Osteuropa”. Współtworzył „Komentarz do ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji” (1993 r.). Był stałym wieloletnim korespondentem fachowych czasopism podatkowych: „Tax Notes International” (Stany Zjednoczone), „Tax News Service” (Holandia) oraz „East European Business Law” (Wielka Brytania). W 1993 r. został członkiem rady programowej miesięcznika „Monitor Podatkowy”, a od 2004 r. był stałym współpracownikiem „Dziennika Gazeta Prawna”.

Dr Janusz Fiszer był liderem międzynarodowych i krajowych rankingów prawników specjalistów prawa podatkowego i doradców podatkowych: Chambersa, Chambers Europe, World Tax, Ranking of Tax Advisory Firms and Tax Advisors, Who’s Who Legal – The International Who’s Who of Business Lawyers, „Rzeczpospolitej”, „Dziennika Gazeta Prawna” oraz „Forbesa”. W 2016 r. otrzymał tytuł Doradcy Podatkowego Dziesięciolecia w dziedzinie międzynarodowego prawa podatkowego, a w 2019 r., w 13. edycji rankingu, został uznany za najlepszego eksperta w tej dziedzinie.

Wszystkich osiągnięć doktora Fiszera na polu zawodowym i akademickim nie sposób wymienić.

Nominacja Williama Gwina (1832-1863) na porucznika amerykańskiej marynarki wojennej

Nominacja Williama Gwina (1832-1863) na porucznika amerykańskiej marynarki wojennej

Należy przy tym zaznaczyć, że dr Janusz Fiszer był nie tylko cenionym i wybitnym ekspertem w dziedzinie polskiego i międzynarodowego prawa podatkowego. Prywatnie był wielkim pasjonatem historii, znawcą dziejów imperium brytyjskiego, kolekcjonerem antyków, starodruków i książek. Wokół swoich zainteresowań stworzył niezwykłą kolekcję zabytków o spójnym zakresie merytorycznym, chronologicznym i topograficznym. Są to obiekty związane głównie z dziejami krajów anglosaskich, ale nie brak wśród nich prawdziwych perełek związanych z ważnymi wydarzeniami w Polsce, Włoszech, Francji, Rosji czy krajach Ameryki Południowej. Zgromadzone na przestrzeni wielu lat materiały archiwalne oraz ikonograficzne mają obecnie ogromną i niepodważalną wartość zarówno naukowo-dydaktyczną, jak i wystawienniczą. Spuścizna po Doktorze zawiera obiekty pochodzące z różnych kontynentów i prawdopodobnie jest jedną z większych kolekcji tego typu w Europie, jeśli nie na świecie. Na wyjątkowość zbioru wpływa nie tylko liczba zgromadzonych zabytków – kilkanaście tysięcy archiwaliów, fotografii i blisko pół miliona obiektów filatelistycznych – ale również ich unikatowość w skali Polski i świata.

W jego skład wchodzą niepublikowane dotąd muzealia o niepodważalnym walorze poznawczym, jak i artystycznym, m.in. bezcenne archiwalia, w tym bulle papieskie, korespondencje monarchów europejskich (jak królowej Wiktorii, Edwarda VIII Jerzego VI, Elżbiety II, Napoleona I, Napoleona III i Emanuela III), dokumenty sygnowane przez osoby mające wpływ na historię XX w. (m.in. Benito Mussolini, Winston Churchill, Ignacy Jan Paderewski), prezydentów Stanów Zjednoczonych (jak Abraham Lincoln, Thomas Jefferson, Richard Nixon i James Monroe) czy liczący kilka tysięcy obiektów zbiór papierów wartościowych wydawanych na przestrzeni XIX i XX w. przez światowych potentatów przedsiębiorstw kolejowych, samochodowych i górniczych. Wśród zabytków znalazła się także kolekcja kartograficzna z historycznymi mapami kolonii Imperium Brytyjskiego, mapami państw europejskich i afrykańskich. Dr Fiszer zgromadził również bezcenny zbiór XIX i XX-wiecznych fotografii dokumentujących m.in. Egipt w okresie wielkich wykopalisk archeologicznych, życie w koloniach zamorskich, czy brytyjską rodzinę królewską. Pośród muzealiów znajdują się także takie obiekty, jak kolekcja filatelistyczna, XIX i XX-wieczne ryciny i plany, zabytkowe kałamarze i papierośnice, brytyjskie ordery, kolekcja autografów czy zaproszenia na koronacje królewskie.

Dr Janusz Fiszer zmarł 2 września 2019 r.

W rozmowach z najbliższymi dr Fiszer często wspominał, że wszystko, co osiągnął – wiedzę, pozycję zawodową – zawdzięcza swojej Alma Mater. Dlatego prof. dr hab. n. med. Urszula Fiszer zdecydowała się na podarowanie Uniwersytetowi Warszawskiemu jako formy podziękowania, kolekcji niezwykle bliskiej jej mężowi. W 2020 r. uczelnia stała się właścicielem bezcennego zbioru, skrupulatnie gromadzonego przez jednego z jej pracowników.

Rozpoczynając swoją karierę na Uniwersytecie Warszawskim, dr Fiszer ślubował kształcić i wychowywać młodzież na ideowych i światłych obywateli zdolnych aktywnie uczestniczyć w rozwoju gospodarki i kultury, w działalności naukowo-badawczej i popularyzatorskiej szkoły wyższej. Robił to przez cały okres swojej pracy jako wybitny wykładowca. Zgromadził niezwykle wartościową kolekcję, która nadal służy temu celowi. Zbiory doktora Fiszera to wspaniałe eksponaty, które wypełnią gabloty (także wirtualne) Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego. Ale to także obiekty o niepodważalnej wartości naukowej, pozwalające kolejnym pokoleniom studentów, doktorantów, badaczy poszerzyć naszą wiedzę o przeszłości.

Wielkie piramidy (Egipt), fot. Bracia Zangaki, ok. 1860-1890 r.

Wielki Sfinks (Giza, Egipt), fot. Pappa Peridis, XIX w.

Parada z okazji diamentowego jubileuszu królowej Wiktorii, 2 czerwca 1897 r., na fotografii widoczna ulica King Wiliam Street oraz Cannon Street w Londynie

Świątynia Luksorska, Dziedziniec Ramzesa II, fot. Paul Dittrich, ok. 1894 r.

Wejściówka na koronację Elżbiety II do Westminster Abbey, 2 czerwca 1953 r.

List Napoleona I do marszałka Louis-Nicolasa Davouta napisany w trakcie kampanii polskiej, 19 marca 1807 r.

Dokument podpisany przez Abrahama Lincolna, (szesnastego prezydenta Stanów Zjednoczonych), 27 marca 1861 r.

Dokument podpisany przez Andrew Johnsona (siedemnastego prezydenta Stanów Zjednoczonych), 27 kwietnia 1865 r.

Dokument podpisany przez Abrahama Lincolna, 5 sierpnia 1861 r.

Londyńska Parada Zwycięstwa 8 czerwca 1946 r

Londyńska Parada Zwycięstwa, 8 czerwca 1946 r

Jerzy VI i Elżbieta w strojach koronacyjnych 12 maja 1937

Jerzy VI i Elżbieta w strojach koronacyjnych, 12 maja 1937

Fotografia Edwarda księcia Walii (przyszłego Edwarda VIII); 1921 r.

Tanger (Afryka północna) ok 1900r

Tanger (Afryka północna), ok 1900 r.

Drużyna sierżanta Goodalla Grenadierzy Gwardii

Drużyna sierżanta L. Goodalla, Grenadierzy Gwardii, fot. G. & H. Bunce, styczeń 1925 r.

Autograf Ignacego Jana Paderewskiego; 17 października 1914 r.

Autograf Ignacego Jana Paderewskiego, 17 października 1914 r.

Akcja Standard Oil Company w Indianie z 1978 r

Akcja Standard Oil Company w Indianie z 1978 r.

Afryka Północna ok 1900 r

Afryka Północna, ok 1900 r.

Zdjęcie ślubne Jerzego, księcia Yorku

Portret ślubny księcia Yorku Jerzego i księżniczki Marii, 6 lipca 1893 r.

Pozostałości świątyni Chrefena

Pozostałości świątyni Chrefena

Odręczny list z 1956 r z informacją o odesłaniu insygniów kawalera Orderu Imperium Brytyjskiego

Odręczny list z 1956 r. z informacją o odesłaniu insygniów kawalera Orderu Imperium Brytyjskiego

Wielka Sala Nowego Ratusza w Amsterdamie

Wielka Sala Nowego Ratusza w Amsterdamie

kartka świąteczna wysłana przez rodzinę królewską

Kartka świąteczna wysłana przez rodzinę królewską z podpisem Jerzego VI i Elżbiety, 1948 r. 

10 akcji West Rand Consolidated Mines Limited, wydane 9 grudnia 1936 r

10 akcji West Rand Consolidated Mines Limited, wydane 9 grudnia 1936 r.

Karta ze srebrnego wesela

Karta z okazji Srebrnego Wesela, czyli 25. rocznicy ślubu Jerzego VI i Elżbiety, podpisana przez parę monarszą i ozdobiona ich fotografią, przedstawiającą króla i królową w karecie.

Fotografie ukazujące dekoracje miasta z okazji koronacji Jerzego V - Parliament Square

Fotografie ukazujące dekoracje miasta z okazji koronacji Jerzego V – Parliament Square, Londyn

Fotografie ukazujące dekoracje miasta z okazji koronacji Jerzego V - Globe Insurance Bank

Fotografie ukazujące dekoracje miasta z okazji koronacji Jerzego V – Globe Insurance Bank, Londyn

Dokument podpisany przez cara Mikołaja II

Dokument podpisany przez cara Mikołaja II, 8 marca 1914 r.

Patronat honorowy: JM Rektor Uniwersytetu Warszawskiego

Organizator: „Varia” Fundacja Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Warszawskiego, Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego.

Projekt zrealizowany we współpracy z Narodowym Centrum Kultury. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.